کتاب یادمان گوهری

نویسنده:‌دکتر کتایون مزداپور

به کوشش مرضیه کاظمی و ویدا نداف

جستجویی باید کرد و باید پرسید که هنوز آیا چند نفر را می‌توان پیدا کرد که با بیت حافظ که می‌گوید: «در سرای مغان رُفته بود و آب زد»، به خاطر می‌آورند آن خانه‌های قدیمی و سنتی را، و دَمِ دَرِ آن خانه‌ها را که هر بامداد پس از روبیدن و رُفتنِ صحنِ خانه و دالان و کوچه، دمِ درِ آنها را هم می‌روبیدند و جارو می‌زدند و آب می‌پاشیدند و اسفند و کُندر بر آتش می‌سوزانیدند تا بوی خوش آن بلند شود و آنگاه زمزمه خواندن اوستا به هنگام سرزدن آفتاب، از خانه‌ها برخیزد. این رسم قدیمی و نیاکانی بود که در سنت کهن زرتشتی هنوز تا حدود هفتاد سال پیش از این برگزار می‌شد. «برگرفته از متن کتاب»

این کتاب در 437 صفحه ازسوی نشر هیرمبا به چاپ رسیده است.